De oudste vermelding van strijd in strijdwagens in het oude Nabije Oosten is de Oud-Hittitische tekst Anitta (18e eeuw v. Chr.), De Hettieten waren bedreven wagenmenners. Ze ontwikkelden een strijdwagen met lichtere wielen en waarin drie in plaats van twee krijgers konden zitten. Er konden drie krijgers in omdat het wiel in het midden van de strijdwagen was geplaatst en niet achteraan zoals in Egyptische strijdwagens. Meestal bestuurde één Hettitische krijger de strijdwagen terwijl de tweede man meestal de belangrijkste boogschutter was; de derde krijger hanteerde een speer of zwaard als hij aanviel of hield een groot schild omhoog om zichzelf en zijn team tegen vijandelijke pijlen te beschermen.
