Traditioneel was de Romeinse cavalerie noch zwaar bewapend noch doorslaggevend; het Romeinse ruiterkorps bestond voornamelijk uit lichtbewapende ruiters die speren en zwaarden droegen en voor en tijdens veldslagen terugtrekkende vijanden te achtervolgen. Het gebruik van cataphract-achtige cavalerieformaties nam toe in het laat-Romeinse leger tijdens de late 3de en 4de eeuw.
